LE PARC DES QUINCONCES
Esplanade voor de spa.
Het Parc des Quinconces werd aangelegd in 1849, toen de ontwikkeling van de kuurindustrie een nieuwe stedelijke ontwikkeling vereiste. Het biedt een echte groene omgeving van meer dan 4 hectare.
Het gebied voor de thermen is gemodelleerd naar een Franse tuin, met ordelijke beplanting. De catalpa's en tulpenbomen zijn geplant in Quinconces, vandaar de naam die aan het park is gegeven.
Bij de ingang van het park aan de linkerkant staat het standbeeld van Abel en Kaïn, gebeeldhouwd door de Luchonnais Jean Marie Mengue in 1896. Deze scène is ontleend aan het boek Genesis en toont het moment vlak na de broedermoord. Abel ligt levenloos op de grond, terwijl Kaïn zich de ernst van zijn daad realiseert.
Hogerop is het standbeeld van Gustave Adolphe Désiré Crauk uit 1889 een eerbetoon aan Baron d'Etigny.
Aan de linkerkant is de muziektribune typisch voor het einde van de 19e eeuw. Hij is achthoekig en gemaakt van gietijzer, heeft een stenen basis en een vloer die dienst doet als klankkast.
In het huis ernaast, aan het begin van de 20e eeuw, bevonden zich de verzachtende baden voor schoonheidsbehandelingen voor dames.
Richting het meer, rechts van de grote Atlasceder, staat het standbeeld van de Beer. Het werd in 1950 in brons gemaakt en is het werk van Georges-Lucien Guyot. Van generatie op generatie hebben duizenden kinderen gegleden en glijden nog steeds op zijn glimmende rug. Het is de perfecte plek om een souvenirfoto te maken.
Het standbeeld van de Vallée du Lys, in het kleine bassin bij het meer, werd in 1899 gebeeldhouwd door Jean Marie Mengue. Het is een allegorie van de nabijgelegen Leievallei.
Dit brengt ons bij het tweede deel van het park, gebouwd in Engelse stijl. Planten spelen hier een overheersende rol, met een mix van exotische en lokale naaldbomen die weerspiegeld worden in het meer. De wandelingen leiden naar het bos op de berghelling.
Rechtsboven is het kabelbaanstation. De kabelbaan, die in 1894 werd geopend, bediende de herberg "La Chaumière" op 900 meter hoogte. Hij heeft 60 jaar dienst gedaan.
Iets verderop staat de Bosquet verfrissingsbar uit 1900. Hij is helemaal van hout en heeft een rieten dak. De bijnaam is "la buvette du petit lait". Vroeger kwamen kuurgasten hier om wei te drinken, dat werd verondersteld "de maag te troosten met zwavelwater".
Tot slot, hogerop en nog steeds aan de rechterkant, huldigt het standbeeld dat in 1906 werd gemaakt door Jean-Marie Mengue de Pyreneese ontdekkingsreiziger Marcel Spont, omringd door bergattributen. Hieronder zie je de fontein van Caraouet, die wordt genoemd in de gedichtenbundel Les Musardises uit 1890 van Edmond Rostand, die in Luchon woonde waar hij de zomers van zijn jeugd doorbracht. Het wordt gemarkeerd door een plaquette waarop deze paar verzen staan: "Elle chante comme un rouet, la fontaine de Caraouet" ("Ze zingt als een spinnewiel, de fontein van Caraouet").